3213 sayılı Maden Kanunu, madenlerin aranması, işletilmesi, üzerinde hak sahibi olunması ve terk edilmesi ile ilgili esas ve usulleri düzenler Amaç: Madenlerin milli menfaatlere uygun olarak kullanılmasını sağlar Madenler: Yer kabuğunda ve su kaynaklarında tabii olarak bulunan, ekonomik ve ticari değeri olan maddeleri kapsar


3213 sayılı maden kanunu nedir?

3213 sayılı Maden Kanunu , madenlerin aranması, işletilmesi, üzerinde hak sahibi olunması ve terk edilmesi ile ilgili esas ve usulleri düzenler

Kanunun bazı maddeleri :

  • Amaç : Madenlerin milli menfaatlere uygun olarak kullanılmasını sağlar
  • Madenler : Yer kabuğunda ve su kaynaklarında tabii olarak bulunan, ekonomik ve ticari değeri olan maddeleri kapsar
  • Ruhsatlandırma : Madenler, I. Grup, II. Grup, III. Grup, IV. Grup ve V. Grup olarak beş kategoriye ayrılır ve buna göre ruhsatlandırılır
  • Kısıtlamalar : Madencilik faaliyetleri ile ilgili kısıtlamalar ancak kanunla yapılabilir
  • Kamu yararı : Madencilik faaliyetleri ile kamu yararı niteliği taşıyan yatırımların birbirlerini engellemesi durumunda, ilgili Bakanlığın uygun görüşü alınarak Bakanlık tarafından karar verilir

Maden kanunu 75 madde nedir?

Maden Kanunu'nun 75. maddesi, faaliyetin inkıtaa uğratılması ile ilgilidir. Bu maddeye göre, madende süresi içinde işletme faaliyetine başlanmaması veya başlanmışken faaliyetin durdurulması halinde, Ekonomi ve Ticaret Bakanlığı, maden işletme hakkı sahibini araştırır. Ayrıca, 75. madde kapsamında, işletme hakkı taleplerinin belirli koşullar altında reddedilebileceği de belirtilmektedir.

Maden Kanunu'na göre maden grupları nelerdir?

3213 sayılı Maden Kanunu'na göre madenler, altı farklı gruba ayrılır: 1. I. Grup Madenler: İnşaat ile yol yapımında kullanılan kum ve çakıl; Tuğla-kiremit kili, çimento kili, marn, puzolanik kayaç (tras). 2. II. Grup Madenler: Kalsit, dolomit, kalker, granit, andezit, bazalt gibi kayaçlar; Mermer, traverten, granit, andezit, bazalt gibi blok taşlar ve dekoratif doğal taşlar. 3. III. Grup Madenler: Deniz, göl ve kaynak suyundan elde edilen eriyik tuzlar ve karbondioksit gazı; Fosfat, apatit, asbest, manyezit gibi mineraller. 4. IV. Grup Madenler: Endüstriyel hammaddeler (kaolen, bentonit, jips, halit); Bor tuzları, stronsiyum tuzları, barit gibi mineraller; Metalik madenler (altın, gümüş, platin, bakır, kurşun, çinko, demir). 5. V. Grup Madenler: Uranyum, toryum, radyum gibi radyoaktif mineraller ve diğer radyoaktif maddeler. 6. VI. Grup Madenler: Elmas, safir, yakut, beril, zümrüt gibi değerli taşlar.

Maden Kanunu 7 madde nedir?

Maden Kanunu'nun 7. maddesi, maden hakları ve bu hakların kimlere verilebileceğini düzenler. Buna göre, maden hakları şu kişilere verilebilir: Türkiye Cumhuriyeti vatandaşları; Türkiye Cumhuriyeti kanunlarına göre kurulmuş tüzel kişiliği haiz şirketler; Kamu iktisadi teşebbüsleri, müesseseleri, bağlı ortaklıkları, iştirakleri ve diğer kamu kurum, kuruluş ve idareleri; Gerçek veya tüzel tek kişi. Ayrıca, 18 Temmuz 2025 tarihinde TBMM Genel Kurulunda kabul edilen değişiklikle, Maden Kanunu'nun 7. maddesinde yapılan bazı düzenlemeler şunlardır: Ruhsat bedelinde %30 indirim yapılması; Rehabilitasyon bedelinin, ruhsat bedelinden ayrılarak zorunlu hale getirilmesi; Kamu kurum ve kuruluşlarının, kendi uhdesindeki ham madde üretim izni sahalarının rehabilitasyonundan sorumlu tutulması.

Ia grubu maden ruhsatı hangi alanlarda zorunlu değildir?

I (a) Grubu maden ruhsatı, belirli alanlarda zorunlu değildir: Özel mülkiyet alanları: Özel mülkiyet içerisinde bulunan I (a) Grubu maden sahaları ihale edilemez. İzne tabi alanlar: Tarım toprağı, sit alanı, milli parklar, tabiat parkları, tabiat anıtı ve tabiatı koruma alanları, orman sayılan alanlar, mera alanları ve sulak alanlar gibi izne tabi alanlarda, gerekli izinler alınmadan madencilik yapılamaz. Yapı ve inşaat alanları: Yol, demiryolu, hava limanı, liman, tünel, toplu konut yapılacak alanlar, kanal, baraj ve göllerin su rezervuar alanı gibi alanlarda, bu yapı ve inşaat çalışmaları sonucunda zorunlu olarak çıkarılan hafriyat malzemesi, ticarete konu edilmemesi kaydıyla çıkarılması durumunda I (a) Grubu ruhsat veya hammadde üretim izin belgesi alınması zorunlu değildir. Ayrıca, il ve ilçe özel idarelerinde çalışan yevmiyeli ve sözleşmeli personel, çalıştığı il sınırları dahilinde I (a) Grubu ruhsat alamaz.

Maden Kanununda yapılan değişiklikler nelerdir?

24 Temmuz 2025 tarihli ve 32965 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 7554 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile Maden Kanunu’nda yapılan bazı değişiklikler şunlardır: Ruhsatlandırma süreçleri: İlk müracaat başvuruları, işletme ruhsat taban bedeli yatırılarak ve belirli koşullar sağlanarak e-MAPEG sistemi üzerinden yapılacaktır. Rehabilitasyon bedeli: Çevre ile uyum teminatı ifadesi kaldırılarak yerine rehabilitasyon bedeli getirilmiştir. Stratejik ve kritik madenler: Bu madenlerin tanımları yapılmış ve bu madenler için acele kamulaştırma yapılabilecektir. ÇED süreci: ÇED olumlu kararı alınan madencilik faaliyetleri için diğer işlemler en geç bir ay içinde tamamlanacaktır. Zeytinlik alanlarda madencilik: Zeytinlik alanlarda madencilik faaliyetleri, belirli koşullar altında devam edebilecektir. İzin süreçleri: Orman dışındaki koruma alanlarında MAPEG'in ilgili kurumlara yaptığı izin başvurularına üç ay içinde yanıt vermeyen kurumlara bir aylık ek süre tanınacaktır. Bu değişiklikler, izin süreçlerinin hızlandırılması ve kolaylaştırılması ile stratejik kaynakların etkin yönetiminin sağlanmasını amaçlamaktadır.

Maden Kanunu'nun gerekçesi nedir?

Maden Kanunu'nun gerekçesi, madencilik faaliyetlerinin düzenlenmesi ve denetlenmesi yoluyla ülkenin ekonomik kalkınmasına ve yoksulluğun azaltılmasına katkıda bulunmaktır. Kanunun diğer gerekçeleri arasında: - Çevre ve ekosistemlerin korunmasını sağlamak; - Kamu yararını ön planda tutmak ve madencilik faaliyetlerinde etkin bir gözetim ve denetim mekanizması oluşturmak; - Stratejik maden kaynaklarının etkin bir şekilde planlanarak kullanılmasını sağlamak.

Maden Kanunu'na göre hangi madenler devletindir?

Maden Kanunu'na göre aşağıdaki madenler devletindir: 1. Bor. 2. Demir. 3. Krom. 4. Taşkömürü. 5. Linyit. Ayrıca, anayasal düzenlemeye göre tabiî servetler ve kaynaklar da devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.

Diğer Hukuk Yazıları
Hukuk